Reggio Emilia Yaklaşımında Yönetim Pratikleri: Eleştirel Pedagoji Perspektifinden Bir İnceleme

Adanaş, E. (2024). Eleştirel pedagoji ilkeleri bağlamında Türk eğitim sisteminin değerlendirilmesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi.

Aksoy, H. H., & Güneş, H. (2020). Eleştirel pedagoji üzerine Prof. Dr. Hasan Hüseyin Aksoy ile söyleşi. Nirvana Sosyal Bilimler Sitesi. https://www.nirvanasosyal.com/h-760-elestirel-pedagoji-uzerine-prof-dr-hasan-huseyin-aksoy-ile-soylesi.html

Aksoy, N., & Eren Deniz, E. (2017). Early childhood education in neoliberal, religiously conservative times in Turkey. Policy Futures in Education, 16(1), 108-123. DOI: https://doi.org/10.1177/1478210317736435

Albin-Clark, J. (2024). Digitally doing Reggio: mobilising posthuman pedagogical knowledge co-creation with socially mediated performativities of early childhood education. Pedagogy, Culture & Society, 32(4), 1099-1108. DOI: https://doi.org/10.1080/14681366.2024.2355093

Anderson, G. L. (1990). Toward a critical constructivist approach to school administration: Invisibility, legitimation, and the study of non-events. Educational Administration Quarterly, 26(1), 38-59. DOI: https://doi.org/10.1177/0013161X90026001003

Aslanargun, E. (2022). Eğitimde fırsat eşitsizliğinin nedeni olarak okul/ öğretmen etkisizliği ve aile katılımı. Alanyazın Eğitim Bilimleri Eleştirel İnceleme Dergisi, (Özel Sayı), 63-71.

Aybar, Ö., & Kantarcı Bingöl, Z. (2023). The historical background of critical pedagogy. Adam Academy Journal of Social Sciences, 13(1), 237–269. DOI: https://doi.org/10.31679/adamakademi.1210568

Ball, S. J. (2003). The teacher's soul and the terrors of performativity. Journal of Education Policy, 18(2), 215-228. DOI: https://doi.org/10.1080/0268093022000043065

Barnikis, T. (2015). Children’s perceptions of their experiences in early learning environments: An exploration of power and hierarchy. Global Studies of Childhood, 5(3), 291-304. DOI: https://doi.org/10.1177/2043610615597148

Bates, R. J. (2001). Eleştirel teori açısından eğitim yönetimi (Çev. S. Turan ve M. Şişman). Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 28(28), 573–592.

Brooks, R. (2023). What is critical pedagogy? North Wales Management Web Sites. https://online.wrexham.ac.uk/what-is-critical-pedagogy/

Büyükgöze, H., & Yılmaz Fındık, L. (2018). Eleştirel pedagojinin eğitim sistemindeki görünümü: Öğretmenler üzerine bir çalışma. İlköğretim Online, 17(3), 1545–1563. DOI: https://doi.org/10.17051/ilkonline.2018.466355

Carr, P. R. (2011). Transforming educational leadership without social justice?: Looking at critical pedagogy as more than a critique, and a way toward "Democracy". Counterpoints, 409, 37-52.

Coşkun, L. (2022). The Reggio Emilia approach in early childhood education. Muallim Rıfat Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 74-86.

Dahlberg, G., & Moss, P. (2008). Beyond quality in early childhood education and care – Languages of evaluation. CESifo DICE Report, 6(2), 21–26.

Dahlberg, G., Moss, P., & Pence, A. (1999). Beyond quality in early childhood education and care: Postmodern perspectives. Falmer Press.

Demir Yıldız, C. (2018). Okul öncesi eğitim kurumlarının yönetiminde yaşanan zorlukların değerlendirilmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(6), 1163–1171. DOI: https://doi.org/10.18506/anemon.465821

Demirtaş, H., & Özer, N. (2015). Eleştirel kuram açısından eğitim ve eğitim yönetimi. Journal of Teacher Education and Educators, 4(2), 206–227.

Edwards, C., Gandini, L., & Forman, G. (Eds.). (1998). The hundred languages of children: The Reggio Emilia approach—advanced reflections (2nd ed.). Ablex Publishing Corporation.

El Nokali, N. E., Bachman, H. J., & Votruba-Drzal, E. (2010). Parent involvement and children's academic and social development in elementary school. Child Development, 81(3), 988–1005. DOI: https://doi.org/10.1111/j.1467-8624.2010.01447.x

Filippini, T. (1993). The experience of Reggio Emilia: A place where adults and children learn together. Educare in Europe. Report of the conferenceheld in Copenhagen, Denmark, October 1992. The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000096122

Filippini, T. (1998). The role of the pedagogista. In C. Edwards, L. Gandini & G. Forman (Eds.), The hundred languages of children: The Reggio Emilia approach—Advanced reflections (ss. 127–137). Bloomsbury Publishing.

Fraser, S. (2012). Authentic childhood: Experiencing Reggio Emilia in the classroom (3rd Edition). Nelson Education.

Freire, P. (1991). Ezilenlerin pedagojisi (Çev. D. Yıldız). Ayrıntı Yayınları.

Freire, P. (2021). Umudun pedagojisi: Ezilenlerin pedagojisini yeniden yaşamak (Çev. Ç. Sümer). Yordam Kitap.

Giamminuti, S., Cagliari, P., Giudici, C., & Strozzi, P. (2024). Contesting early childhood: The role of the pedagogista in Reggio Emilia. Routledge. DOI: https://doi.org/10.4324/9781003181026

Giroux, H. A. (2010). Rethinking education as the practice of freedom: Paulo Freire and the promise of critical pedagogy. Policy Futures in Education, 8(6), 715–721. DOI: https://doi.org/10.2304/pfie.2010.8.6.715

Giroux, H. A. (2011). On critical pedagogy. Continuum International Publishing Group.

Hesapçıoğlu, M., & Dündar, S. (2008). Alternatif okulların felsefî temelleri ile ilgili sınıflandırma çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 28(28), 43-56.

Højholt, C., & Kousholt, D. (2020). Contradictions and conflicts: Researching school as conflictual social practice. Theory & Psychology, 30(1), 36-55. DOI: https://doi.org/10.1177/0959354319884129

Hotaman, D. (2010). Demokratik eğitim: Demokratik bir eğitim programı. Kuramsal Eğitimbilim, 3(1), 29–42.

İnan, H. Z. (2012). Okulöncesi dönemde değerler eğitimi. A. Arıkan (Ed.), Okulöncesi dönemde değerler eğitimi içinde (ss. 2-20). Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.

İnan, H. Z. (2017). Okul öncesi eğitimde çağdaş yaklaşımlar: Reggio Emilia yaklaşımı ve proje yaklaşımı. Anı Yayıncılık.

Kahuroa, R. (2021). Critical pedagogy in early childhood education: Four case studies in Aotearoa New Zealand [Unpublished doctoral dissertation]. The University of Waikato.

Karakaş, H., & Bilbay, A. (2013). Okul öncesi eğitimde Reggio Emilia yaklaşımı. (Sözlü Bildiri), Uluslararası Eğitimde Yeni Eğilimler ve Yönelişler Sempozyumu, Konya.

Katz, L. G. (1994). Reflections on the Reggio Emilia approach. Redleaf Press.

Kesik, F. (2014). Eğitim yönetiminde çoğul bir ses: Eleştirel kuram. Kalem Uluslararası Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 4(2), 93-133. DOI: https://doi.org/10.23863/kalem.2017.40

Kincheloe, J. L. (2011). Critical pedagogy and the knowledge wars of the twenty-first century. In K. Hayes, S. R. Steinberg & K. Tobin (Ed.), Key works in critical pedagogy: Joe L. Kincheloe (ss. 385–405). Sense Publishers. DOI: https://doi.org/10.1007/978-94-6091-397-6_29

Koç, A., & Doğan, M. (2022). Okul yönetimi nasıl olmalıdır? Bir okul incelemesi. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(2), 221–240. DOI: https://doi.org/10.30703/cije.891520

Korkmaz, N. (2019). Okula içeriden bakmak. Eleştirel Pedagoji, 10(61), 64–67.

Lee, D. (2021). Living with a pedagogista: Thinking otherwise as an early childhood educator. Early Childhood Pedagogy Network. https://ecpn.ca/living-with-a-pedagogista-thinking-otherwise-as-an-early-childhood-educator/

Lugg, C. A., & Shoho, A. R. (2006). Dare public school administrators build a new social order? Social justice and the possibly perilous politics of educational leadership. Journal of Educational Administration, 44(3), 196-208. DOI: https://doi.org/10.1108/09578230610664805

Malaguzzi, L. (1993). For an education based on relationships. In C. Edwards, L. Gandini & G. Forman (Eds.), The hundred languages of children: The Reggio Emilia approach (pp.9–12). Bloomsbury Publishing.

Malaguzzi, L. (1998). History, ideas, and basic philosophy. The hundred languages of children, 49-97. In C. Edwards, L. Gandini & G. Forman (Eds.), The hundred languages of children (pp.49–97). Ablex.

McLaren, P. (2017). Okullarda yaşam: Eleştirel pedagojiye giriş (Çev. Ed. M. Y. Eryaman ve H. Arslan). Anı Yayıncılık.

McNally, S. A., & Slutsky, R. (2017). Key elements of the Reggio Emilia approach and how they are interconnected to create the highly regarded system of early childhood education. Early Child Development and Care, 187(12), 1925–1937. DOI: https://doi.org/10.1080/03004430.2016.1197920

Milley, P. (2008). On Jürgen Habermas’ critical theory and the political dimensions of educational administration. In E. A. Samier & A. G. Stanley (Eds), Political approaches to educational administration and leadership (pp.54-72). Routledge.

Moss, P. (2016). Loris Malaguzzi and the schools of Reggio Emilia: Provocation and hope for a renewed public education. Improving Schools, 19(2), 167-176. DOI: https://doi.org/10.1177/1365480216651521

Moss, P. (2019). Alternative narratives in early childhood, or why contest early childhood? Innovations in Early Education, 26(1), 12–21. DOI: https://doi.org/10.4324/9781315265247-1

New, R. S. (1993). Reggio Emilia: Some Lessons for US Educators. ERIC Digest. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED354988.pdf

New, R. S. (2007). Reggio Emilia as cultural activity theory in practice. Theory into Practice, 46(1), 5–13. DOI: https://doi.org/10.1207/s15430421tip4601_2

Ok, B., & Mercan Uzun, E. (2022). Reggio Emilia ilhamlı okullarda öğretmen olmak. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(3), 1779–1798. DOI: https://doi.org/10.17679/inuefd.1079298

Özalp, T. A., & İnan, H. Z. (2020). Türkiye’de Reggio Emilia yaklaşımı temelli uygulamalar yapan okullardaki öğretmenlerin deneyimleri: bir olgubilim çalışması. Ekev Akademi Dergisi, (83), 615-646. DOI: https://doi.org/10.17753/Ekev1557

Öztürk, Ş. (2006). Avustralya New South Wales erken çocukluk eğitim programı bir Reggio Emilia örneklemesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 30–38.

Peca, K. (2000). Critical educational administration: Research, theory and practice. Eastern New Mexico University.

Peca, K. (2001). Paradigmatic differences in educational administration. Positivism and critical theory. Eastern New Mexico University.

Pekdoğan, S. (2012). Reggio Emilia yaklaşımı üzerine bir çalışma. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 237–246.

Perryman, J. (2006). Panoptic performativity and school inspection regimes: Disciplinary mechanisms and life under special measures. Journal of Education Policy, 21(2), 147-161. DOI: https://doi.org/10.1080/02680930500500138

Potur, Ö. (2022). Eleştirel pedagojiden eleştirel okuryazarlığa eğitime farklı bir yaklaşım. Bandırma On Yedi Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(2), 109–124. DOI: https://doi.org/10.38120/banusad.1198105

Rinaldi, C. (1998). The documentation and assessment: The pedagogical documentation in the daily life of the school. In C. Edwards, L. Gandini & G. Forman (Eds.), The hundred languages of children: The Reggio Emilia approach, (pp.113–126). Bloomsbury Publishing.

Rinaldi, C. (2021). In dialogue with Reggio Emilia: Listening, researching and learning (2nd Edition). Routledge. DOI: https://doi.org/10.4324/9780367854539

Smith, A. E. (2021). How teachers identify characteristics of the Reggio Emilia philosophy in practice: A case study [Unpublished master’s thesis]. Louisiana State University.

Spaggiari, S. (1998). The community-teacher partnership in the governance of the schools. In C. Edwards, L. Gandini & G. Forman (Eds.), The hundred languages of children: The Reggio Emilia approach (pp.99–107). Bloomsbury Publishing.

Tireli, Ü., & Jacobsen, J. C. (2023). Critical pedagogy and children’s engagement with climate change: The importance of the school and the teacher. Journal of School Administration Research and Development, 8(1), 55-64. DOI: https://doi.org/10.32674/jsard.v8i1.2785

Tzuo, P. W. (2007). The tension between teacher control and children’s freedom in a child-centered classroom: Resolving the practical dilemma through a closer look at the related theories. Early Childhood Education Journal, 35(1), 33-39. DOI: https://doi.org/10.1007/s10643-007-0166-7

Ural, A. (2024). Eleştirel pedagojinin özelliklerine ilişkin bir envanter çalışması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44(1), 467–496. DOI: https://doi.org/10.17152/gefad.1328583

Ural, A., & Özdemir, A. (2025). A bibliometric study on the literature of critical pedagogy: Trends, themes, and future directions. Yaşadıkça Eğitim, 39(1), 98-116. DOI: https://doi.org/10.33308/26674874.2025391793

Uzan, A. (2023). Okul öncesi eğitim programında Reggio Emilia yaklaşımı. Okul Öncesi Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 7(1), 46-63. DOI: https://doi.org/10.17740/eas.edu.2023-V17-04

Wenglinsky, H. (2004). From practice to praxis: Books about the new principal preparation. Educational Researcher, 33(9), 33–36. DOI: https://doi.org/10.3102/0013189X033009033

Wien, C. A. (2008). Emergent curriculum in the primary classroom: Interpreting the Reggio Emilia approach in schools. Teachers College Press.

Yıldırım, A. (2011). Eleştirel pedagoji: Paulo Freire ve Ivan Illich'in eğitim anlayışı üzerine. Anı Yayıncılık.

Zembat, R. (1992). Okul öncesi eğitim kurumlarında yönetim ve yönetici. Anadolu Üniversitesi Yayınları.