İngilizce Dersinde UbD Temelli Yaratıcı Drama Etkinliklerinin Öğrenciler Üzerindeki Yansımalarının İncelenmesi

Anahtar Kelimeler: Yaratıcı Drama ile İngilizce, Kelime Öğrenimi, UbD, Öğretim Tasarımı, Eğitimde Yaratıcı Drama

Özet

Bu araştırmanın amacı İngilizce dersinde UbD temelli yaratıcı drama etkinliklerinin ortaokul öğrencileri üzerindeki yansımalarının incelenmesidir. Araştırma olgubilim deseniyle yürütülmüştür. Araştırmanın katılımcılarını ortaokul yedinci sınıfa devam eden 15 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak öğrenci günlükleri kullanılmıştır. Araştırmanın uygulama süreci dört hafta boyunca devam etmiştir. Öncelikle İngilizce derslerinde kullanılmak üzere UbD planları hazırlanmış ve bu planlara yaratıcı drama etkinlikleri entegre edilmiştir. Sonrasında ünite planının uygulaması gerçekleşmiştir. Her yaratıcı drama etkinliğinin sonunda öğrencilerden günlük tutmaları istenmiş ve bu sayede onların ne kadar ilerlediklerini göstermeleri ve görüşlerini kendi ana dillerinde ifade etmeleri beklenmiştir. Toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, yaratıcı drama ile yapılan etkinlikler sonunda öğrencilerin öz güvenlerinin arttığını ve geleneksel yöntem ile işlenen İngilizce dersinden daha çok aktif katılımda bulunduklarını ortaya koymuştur. Öğrencilerin kendi öğrenme süreçleri hakkında farkındalıklarının gelişmesi adına benzer araştırmalara gelecekte de yer verilebilir ve uygulama süresi daha uzun tutulabilir.

Makalenin İndirilme Oranı

Henüz bir indirme işlemi yapılmamıştır.

Referanslar

Adıgüzel, H. Ö. (2006a). Yaratıcı drama kavramı, bileşenleri ve aşamaları. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(1), 17-27.

Adıgüzel, H. Ö. (2006b). Yaratıcı drama derslerine (okulöncesinde drama ve ilköğretimde drama) ilişkin tutum ölçeği geliştirilmesi. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(2), 7-11.

Adıgüzel, Ö. (2011). Eğitimde yaratıcı drama. Ankara: Pegem Akademi.

Akar, R. (2000). Temel eğitimin ikinci aşamasında drama yöntemi ile Türkçe öğretimi: Dorothy Heathcote’un Uzman Rolü Yaklaşımı (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Akar, R. ve Somers J. (2016). Hümanist ilköğretim programları için ilköğretimde drama: Kuram ve uygulama. Ankara: Pegem Akademi.

Altun, S. ve Yurtseven, N. (2019). Tasarımcı öğretmen: UbD el kitabı. Ankara: Asos Yayıncılık.

Arıkan, Y. (2007). İlköğretimler için uygulamalı tiyatro ve drama eğitimi. İstanbul: Pozitif Yayıncılık.

Aybat, B. ve Doğan, S. (2017). Öğretmen 2.0: Tasarımcı. İstanbul: Abaküs Yayıncılık.

Aydın-Günbatar, S. (2019). Olgu bilim (fenomenolojik araştırma) yöntemi. H. Özmen ve O. Karamustafaoğlu (Ed.), Eğitimde araştırma yöntemleri (s. 293-317) içinde. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Baldwin, P. ve Fleming, K. (2003). Teaching literacy through drama. London: RoutledgeFalmer.

Baykal, N., Sayın, İ. ve Zeybek, G. (2019). The views of ELT pre-service teachers on using drama in teaching English and on their practices involved in drama course. International Journal of Contemporary Educational Study, 6(2), 366-380. doi:10.33200/ijcer.596406hg

Bergil, S. A. (2010). İngilizce öğretiminde konuşma becerilerini geliştirmeye yönelik alternatif bir teknik: Yaratıcı drama (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tokat.

Bolton, G. (1984). An argument for placing drama at the centre of the curriculum. London: Longman.

Brown, J. (2004). Making the most of understanding by design. Alexandria, VA: Association for Supervision and Development.

Carl, A. E. (2009). Teacher empowerment through curriculum development: Theory into practice (3. bs.). South Africa: Juta and Company.

Chalmer, D. (2007). Drama 3-5 a practical guide to teaching drama to children in the foundation stage. New York: Routledge.

Cook, H. C. (1917). The play way. London: Heinemann.

Courtney, R. (1990). Drama and intelligence: A cognitive theory. CAnada: McGill-Queen's Press-MQUP.

Craig, C. (2012). Professional development through a teacher-as-curriculum-maker lens. M. Kooy ve K. V. Veen (Ed.), Teacher learning that matters (s. 22-43) içinde. New York: Routledge.

Çetingöz, D. (2012). Okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının yaratıcı drama yöntemini kullanmaya yönelik özyeterlikleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42(42), 131–142.

Davies, P. (1990). The use of drama in English language teaching. Tesl Canada Journal, 8(1), 87-99.

Demirel, Ö. (2004). Türkçe ve sınıf öğretmenleri için Türkçe öğretimi. Ankara: Pegem Yayıncılık.

Doğan, S. H. ve Cephe, P. T. (2018). Suggested syllabus for creative drama course in ELT. Journal of Language and Linguistic Studies, 14(2), 305-324.

Dougill, J. (1987). Drama activities for language learning. London: Macmillan.

Erdoğan, C. (2016). Drama yönteminin ilkokul ikinci sınıf ingilizce dersi meyveler ünitesindeki sözcük öğrenme başarısına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Ertuğrul, M. ve Yıldırım, S. (2015). Yaratıcı dramanın yabancı dil olarak Türkçenin öğretiminde kullanımı. International Journal of Languages’ Education and Teaching, (Udes 2015), 1639-1647.

Gönen, M. (1999). Çocuk eğitiminde yaratıcı dramanın kullanılması. Ö. Adıgüzel (Ed.), Yaratıcı drama 1999-2002 yazılar (s. 34-42) içinde. Ankara: Natürel Yayınları.

Holec, V. ve Marynowski, R. (2020). Does it matter where you teach? Insights from a quasi-experimental study on student engagement in an active learning classroom. Teaching & Learning Inquiry, 8(2), 140-164.

Hyun, J., Ediger, R. ve Lee, D. (2017). Students' satisfaction on their learning process in active learning and traditional classrooms. International Journal of Teaching and Learning in Higher Education, 29(1), 108-118.

Jennings, S. (2017). Creative drama in groupwork. New York: Routledge.

Jindal-Snape, D., Vettraino, E., Lowson, A. ve McDuff, W. (2011). Using creative drama to facilitate primary–secondary transition. Education 3-13, 39(4), 383–394. doi:10.1080/0300427100372753.

Johnson, L. ve O’Neill, C. (Ed.) (1984). Dorothy Heathcote: Collected writings on education and drama. London: Hutchinson.

Kadan, Ö. F. (2013). Yaratıcı drama yönteminin ortaokul 7. sınıf öğrencilerinin İngilizce dersindeki başarı, tutum ve motivasyonlarına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay.

Kayhan, H. C. (2009). Creative drama in terms of retaining information. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 1(1), 737–740. doi:10.1016/j.sbspro. 2009.01.129

Kooy, M. ve Veen, K. V. (2011). Teacher learning that matters: International perspectives. New York: Routledge.

Krippendorff, K. H. (1980). An introduction to its methodology (Commtext series). London: Sage Publications.

Kvale, S. (1994). Interviews: An introduction to qualitative study interviewing. London: Sage Publications.

Larsen-Freeman, L. D. (1986). Techniques and principles in language teaching. Hong Kong: Oxford University Press.

Lopes, A. ve Cecilia, R. R (Ed.) (2018). New trends in foreign language teaching: Methods, evaluation and innovation. United Kingdom: Cambridge Scholars Publishing.

Maglaya, R. (2020). Raising the curtain: The impact of drama in developing the speaking skills of ESL learners in Mongolia. Journal of English Language Teaching and Applied Linguistics, 2(3), 16-27.

Maley, A. ve Duff A. (2005). Drama techniques. London: Cambridge University Press.

Matsuda, A. (2012). Introduction: Teaching english as an international language. A. Matsuda (Ed.), Principles and practices of teaching english as an international language (s. 1-14.) içinde. İngiltere: Short Run Press Ltd.

Milli Eğitim Bakanlığı. (2017). İngilizce dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Ankara: Milli Eğitim.

Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). İlköğretim kurumları (ilkokullar ve ortaokullar) İngilizce dersi (2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara: Milli Eğitim.

Nayman, H. B., Nayman, K. ve Altun, S. (2020). A case study: Upon an English course prepared by Understanding by Design (UbD). International Journal of Languages’ Education and Teaching, 8(3), 118-135.

O’Toole, J. ve Lepp, M. (2000). Drama for life: Stories of adult learning and empowerment. Brisbane: Playlab Press.

Önder, A. (2006). İlköğretimde eğitici drama: Temel ilkeler, uygulama modelleri ve örnekleri. İstanbul: Morpa Yayınları.

Özbilen, U. ve Güven, A. Z. (2019). Tersine öğretim yönteminin Türkçe öğretmeni adaylarının yazma becerisine etkisi. Milli Eğitim Dergisi, 48(1), 81-96.

Piaget, J. (1962). Play, dreams, and imitation in childhood (G. Gattegno ve F. M. Hodgson, Çev.). New York, NY: Norton.

Pope, C., Ziebland, S. ve Mays, N. (2006). Analysing qualitative data. C. Pope ve N. Mays (Ed.), Qualitative study in health care (s. 63-81) içinde. UK: Blackwell Publishing Ltd.

Ray, R. (2004). Understanding by design. 14.01.2021 tarihinde https://www.storyboardthat.com/articles/e/what-is-ubd-understanding-by-design.

Setiyadi, A. G. (2020). Teaching English as a foreign language (2. bs.). Yogyakarta: Graha Ilmu.

Smith, D. W. (2008). Phenomenology and philosophy of mind. Oxford: Oxford University Press.

Snyman, R. ve De Kock, D. M. (1991). Problem solving and creative thinking in structured second language teaching. Journal of Creative Behavior, 25(3), 228-240.

Strauss, A. ve Corbin, J. (2014). Basics of qualitative study techniques. New York: Sage Publications.

Şahin, H. ve Aykaç, N. (2019). Avrupa ülkelerinde ve Türkiye’de ilkokullarda uygulanan yabancı dil öğretim programlarının karşılaştırılması. Milli Eğitim Dergisi, 48(1), 571-594.

Toraman, Ç. ve Ulubey, Ö. (2015). Yaratıcı drama yönteminin akademik başarıya etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(32), 195-220.

Tüm, G. (2010). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde drama tekniğinin rolü. Turkish Studies, 5(3), 1899-1920.

Ulubey, Ö. (2018). The effect of creative drama as a method on skills: A meta-analysis study. Journal of Education and Training Studies, 6(4), 63-78.

Wan, Y. S. (2017). Drama in teaching English as a second language - A communicative approach. The English Teacher, 13(19).

Wessels, C. (1987). Drama: Resource books for teachers. Oxford: Oxford University Press.

Wiggins, G. ve McTighe, J. (1998). Understanding by design. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.

Wiggins, G. ve McTighe, J. (2005). Understanding by design (2. bs.). Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.

Wiggins, G. ve McTighe, J. (2007). Schooling by design: Mission, action, and achievement. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.

Wiggins, G. ve McTighe, J. (2011). The understanding by design guide to creating high-quality units. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.

Yalçınkaya, E. (2010). Sosyal bilgiler dersinde kullanılan drama yöntemine ilişkin öğrenci görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 186, 278-290.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. İstanbul: Seçkin Yayıncılık.

Yurtseven, N. (2016). Yabancı dil öğretiminde eylem araştırmasına dayalı UbD (anlamaya dayalı tasarım) uygulamalarının öğretmenler ve öğrenciler üzerindeki yansımalarının incelenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Yurtseven, N. ve Doğan, S. (2018). Okul öncesi öğretimde UbD uygulamaları: Öğretmen ve öğrenci perspektifinden yansımalar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(3), 656-671.

Yayınlanmış
2021-03-10
Nasıl Atıf Yapılır
Bodur, Z., & Yurtseven, N. (2021). İngilizce Dersinde UbD Temelli Yaratıcı Drama Etkinliklerinin Öğrenciler Üzerindeki Yansımalarının İncelenmesi. Yaşadıkça Eğitim, 35(1), 88-103. https://doi.org/10.33308/26674874.2021351245
Bölüm
Araştırma Makaleleri