Açık Havada Eğitim: Okul Öncesi Eğitim Programı Materyalleri Bağlamında Bir Değerlendirme

Anahtar Kelimeler: Okul Öncesi Eğitim Programı, Açık Hava Etkinliği, Etkinlik Kitabı

Özet

Araştırmanın amacı, Okul Öncesi Eğitim Programı’nın materyallerini oluşturan Bütünleştirilmiş Aile Destek Eğitim Rehberi (OBADER), Etkinlik Kitabı (2013) ve Öğretmenler İçin Etkinlik Kitabı’ndaki (2018) açık hava etkinliklerinin etkinlik çeşidi, gelişim alanı, konusu, ele aldığı kavramlar, açık havanın etkinlikte konumlanma biçimi gibi değişkenler açısından sistematik olarak incelenmesidir. Çalışmada doküman incelemesi tekniği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. OBADER’deki 62 etkinlikten bir tanesinin (%1,6), Etkinlik Kitabı’ndaki 40 etkinlikten beş tanesinin (%12,5), Öğretmenler İçin Etkinlik Kitabı‘ndaki 340 etkinlikten 27 tanesinin (%7,9) açık hava etkinliği olduğu belirlenmiştir. Etkinlik kitaplarında açık havada eğitime yer verme düzeyinin bu derece düşük olması gerek alanyazında gerekse programda vurgulanan önemin uygulamaya yansıtılamadığı şeklinde yorumlanabilir. Öncelikli eylem planı dâhilinde, eğitimcilere yön verme ve bu süreçte tutum geliştirme amacıyla, okul öncesi eğitim programının ve uygulamaya dönük materyallerinin daha çok sayıda ve çeşitlilikte açık hava etkinliğiyle zenginleştirilmesi yerinde bir uygulama olacaktır.

Makalenin İndirilme Oranı

Henüz bir indirme işlemi yapılmamıştır.

Referanslar

Aktaş Arnas, Y. ve Sarıbaş, Ş. (2020). An investigation of pre-school children’s and their parents’ outdoor play experiences. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 10(2), 373-398.

Alat, Z., Akgümüş, Ö. ve Cavalı, D. (2012). Okul öncesi eğitimde açık hava etkinliklerine yönelik öğretmen görüş ve uygulamaları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 47-62.

Altman, I. ve Wohlwill, J. F. (1978). Children and environment. New York: Plenum Press.

Arabacı, N. ve Çıtak, Ş. (2017). Okul öncesi dönemdeki çocukların “oyun” ve “açık alan (bahçe)” etkinlikleri ile ilgili görüşlerinin incelenmesi ve örnek bir bahçe düzenleme çalışması. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11(21), 28-43.

Aral, N. ve Kadan, G. (2018). 2013 Okul öncesi eğitim programının değerler eğitimi bağlamında incelenmesi. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 2(1), 113-131.

Ataman, N., Eğilmez, E. (Yapımcı) ve Eğilmez, E. (Yönetmen). (1978). Hababam sınıfı tatilde [Sinema filmi]. Türkiye: Arzu Film.

Babaroğlu, A. (2018). Eğitim ortamları açısından okul öncesi eğitim kurumları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 1313-1330.

Baki, A. ve Hacısalihoğlu-Karadeniz, M. (2013). Okul öncesi eğitim programının matematik uygulama sürecinden yansımalar. Kastamonu Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(2), 619-636.

Başaran, S. T. ve Ulubey, Ö. (2018). 2013 Okul Öncesi Eğitim Programının değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 51(2), 1-38.

Bilton, H. (2010). Outdoor learning in the early years management and innovation. New York: Taylor & Francis.

Bixler, R. D., Carlisle, C. L., Hammltt, W. E. ve Floyd, M. F. (1994). Observed fears and discomforts among urban students on field trips to wildland areas. The Journal of Environmental Education, 26(1), 24–33.

Blanchard, P. B. ve Buchanan, T. K. (2011). Environmental stewardship in early childhood. Childhood Education, 87(4), 232-238.

Bohling, V., Saarela,C. ve Miller, D. (2010). This never would have happened indoors: Supporting preschool-age childrens learning in a nature explore classroom in Minnesota. 11.11.2019 tarihinde https://dimensionsfoundation.org/wp-content/uploads/2016/07/skillsforestlkmn_10.pdf adresinden erişildi.

Bredekamp, S. (2015). Erken çocukluk eğitiminde etkili uygulamalar (H. Z. İnan ve T. İnan, Çev.) Ankara: Nobel Yayıncılık.

Burdette, H. L., ve Whitaker, R. C. (2005a). A national study of neighborhood safety, outdoor play, television viewing, and obesity in preschool children. Pediatrics, 116(3), 657-662.

Burdette, H. L. ve Whitaker, R.C. (2005b). Resurrecting free play in young children: Looking beyond fitness and fatness to attention, affiliation, and affect. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, 159(1), 46–50.

Cetken, H. S. ve Sevimli-Çelik, S. (2018). Okul öncesi öğretmenlerinin dış mekân oyunlarına karşı bakış açılarının incelenmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 11(2), 318-341.

Cevher-Kalburan, N. (2014). Okul öncesi dönem çocukların dış mekânda oyun fırsatları ve ebeveyn görüşleri. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 32(1), 113-135.

Civelek, P. ve Akamca, G. Ö. (2017). Açık alan etkinliklerinin okul öncesi dönemdeki çocukların bilimsel süreç becerilerine ait kazanımlarına etkisi. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 12(18), 173-194.

Clements, R. (2004). An investigation of the status of outdoor play. Contemporary Issues in Early Childhood, 5(1), 68-80.

Cooper, A. (2015). Nature and the outdoor learning environment: The forgotten resource in early childhood education. International Journal of Early Childhood Environmental Education, 3(1), 85-97.

Çamlıbel-Çakmak, Ö. (2010). Okul öncesi eğitim kurumlarında aile katılımı. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(20), 1-17.

Çamlıbel-Çakmak, Ö. (2018, Nisan). Okul öncesi eğitimde kavramlar ile ilgili yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. 1. Uluslararası Eğitim ve Sosyal Bilimlerde Yeni Ufuklar Kongresi Bildiriler Kitabı (s. 286 – 299) içinde. İstanbul. 11.10.2020 tarihinde https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/466358 adresinden erişildi.

Çelik, A. (2012). Okul öncesi eğitim kurumlarında açık alan kullanımı: Kocaeli örneği. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 43(1), 79-88.

Çukur, D. (2011). Okul öncesi çocukluk döneminde sağlıklı gelişimi destekleyici dış mekân tasarımı. SDÜ Orman Fakültesi Dergisi, 12(1), 70-76.

Davies, M. M. (1996). Outdoors: An important context for young children's development. Early Child Development and Care, 115(1), 37-49.

Dowdell, K., Gray, T. ve Malone, K. (2011). Nature and its influence on children’s outdoor play. Journal of Outdoor and Environmental Education, 15(2), 24–35.

Eğitimde Bilişim Ağı. (2018). 25.12.2018 tarihinde http://okuloncesi.eba.gov.tr/Haber/Detay/3 adresinden erişildi.

Erol, A. ve Gülay Ogelman, H. (2019). Çevre eğitimi aile katılım etkinliklerinin anne ve babaların çevreye yönelik tutumlarına etkisinin incelenmesi. İlköğretim Online, 18(2), 916-938.

Essa, E. L. (1992). Introduction to early childhood education. New York: Delmar.

Fjortoft, I. (2001). The natural environment as a playground for children: The impact of outdoor play activities in pre-primary school children. Early Childhood Education Journal, 29(2), 111–117.

Fjortoft, I. (2004). Landscape as playscape: The effects of natural environments on children's play and motor development. Children, Youth and Environments 14(2), 21-44.

Fjortoft, I. ve Sageie, J. (2000). The natural environment as a playground for children. Landscape and Urban Planning, 48(1-2), 83–97.

Frost, J. L. ve Wortham, S. (1988). The evolution of American playgrounds. Young Children, 43(5), 19-28.

Gardner, H. (2000). Intelligence reframed: Multiple intelligences for the 21st century. New York: Basic Books.

Göle, M. ve Temel, F. (2020). Okul Öncesi Eğitim Programı kalite değerlendirme ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 5(2), 62-81.

Hart, C. H. ve Sheehan, R. (1986). Preschoolers’ play behavior in outdoor environments: Effects of traditional and contemporary playgrounds. American Educational Research Journal, 23(4), 668.

Hearron, P. F. ve Hildebrant, V. (2013). Guiding young children. NJ: Pearson Education, Inc.

Herrington, S. ve Studtmann, K. (1998). Landscape interventions: New directions for the design of children's outdoor play environments. Landscape and Urban Planning, 42(1998), 191-205.

Hetherington, S. (2001). Kindergarten: Garden pedagogy from romanticism to reform. Landscape Journal, 20(10), 30–34

Jacobi-Vessels, J. L. (2013). Discovering nature: The benefits of teaching outside of the classroom. Dimensions of Early Childhood, 41(3), 4-10.

Kahriman-Pamuk, D. (2020). An exploration of parents’ perceptions concerning the forest preschool. International Electronic Journal of Environmental Education, 10(2), 237-250.

Kahriman-Pamuk, D. ve Ahi, B. (2019). A phenomenological study on the school concept of the children attending the forest school. Eğitimde Nitel Arastirmalar Dergisi, 7(4), 1386-1407.

Kalburan, N. C. (2014). Denizli ilinde bulunan resmi ve özel anaokulu bahçelerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(3), 99-113.

Kanat, T. (2020). Orman okulu uygulamalarının okul öncesi dönem çocukları üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.

Kandır, A. ve Türkoğlu, D. (2015). MEB 2013 Okul Öncesi Eğitim Programı'nın Müzikal Becerilerin Gelişimi Yönünden Değerlendirilmesi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 1(2), 339-350.

Keçecioğlu, Ö. (2015). MEB Okul Öncesi Eğitim Programı ve Montessori yaklaşımına göre eğitim alan 5 yaş çocuklarının sosyal becerilerinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Kellert, S. R. (2005). Building for life: Designing and understanding the human-nature connection. Washington, DC: Island Press.

Kelley, S. S. ve Williams, D. R. (2013). Teacher professional learning communities for sustainability: Supporting STEM in learning gardens in low-income schools. Journal of Sustainability Education, 5(1), 327-345.

Khan, M. (2012). Outdoor as learning environment for children at a primary school of Bangladesh (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Bangladesh University, Dhaka.

Kızıltepe, Z. (2017). İçerik analizi. F. N. Seggie ve Y. Bayyurt (Ed.), Nitel araştırma yöntem, teknik, analiz ve yaklaşımları (s. 253-266) içinde. Ankara: Anı Yayıncılık.

Kiewra, C. ve Veselack, E. (2016). Playing with natura: Supporting preschoolers’ creativity in natural outdoor classrooms. The International Journal of Early Childhood Environmental Education, 4(1), 70-95.

Kostelnik, M. J., Soderman, A. K., Whiren, A. P. ve Rupiper, M. L. (2019). Gelişime uygun eğitim programı: Erken çocukluk eğitiminde en iyi uygulamalar (E. Ahmetoğlu ve İ. H. Acar, Çev.). Ankara: Nobel Yayıncılık.

Koyuncu, M. (2019). Okul öncesi eğitimde alternatif yaklaşım: Orman okullarında öğretmen, veli ve yönetici görüşlerinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Ankara.

Krippendorff, K. (2004). Content analysis: An introduction to its methodology (2. bs.). California: Sage.

Laevers, F. (2000). Forward to the basics! Deep level learning and the experiential approach. Early Years, 20(2), 20–29.

Louv, R. (2010). Doğadaki son çocuk çocuklarımızdaki doğa yoksunluğu ve doğanın sağaltıcı gücü (C. Temürcü, Çev.). Ankara: TÜBİTAK Popüler Bilim Kitapları.

Maynard, T. ve Waters, J. (2007). Learning in the outdoor environment: A missed opportunity? Early Years, 27(3), 255–265.

McClintic, S. ve Petty, K. (2015) Exploring early childhood teachers’ beliefs and practices about preschool outdoor play: A qualitative study. Journal of Early Childhood Teacher Education, 36(1), 24-43.

Milli Eğitim Bakanlığı. (2013a). Okul öncesi eğitim programı. 29.12.2018 tarihinde http://tegm.meb.gov.tr/dosya/okuloncesi/ooproram.pdf adresinden erişildi.

Milli Eğitim Bakanlığı. (2013b). Etkinlik kitabı. 29.12.2018 tarihinde http://anaokulu.cu.edu.tr/__/file/OOEP_2013_Etkinlik_Kitabi.pdf adresinden erişildi.

Milli Eğitim Bakanlığı. (2013c). Okul öncesi eğitim programı ile bütünleştirilmiş aile destek eğitim rehberi (OBADER). 29.12.2018 tarihinde http://anaokulu.cu.edu.tr/__/file/OBADER_2013.pdf adresinden erişildi.

Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). Öğretmenler için etkinlik kitabı. İzmir: MEB Devlet Kitapları.

Millward, A. ve Whey, R. (1997). Facilitating play on housing estates. London: Chartered Institute of Housing and Joseph Rowntree Foundation.

National Association for Sport and Physical Education. (2005). Physical education for lifelong fitness (2. bs.). Champaign, IL: Human Kinetics.

Olsen, H. ve Smith, B. (2017). Sandboxes, loose parts, and playground equipment: A descriptive exploration of outdoor play environments. Early Child Development and Care, 187(5-6), 1055-1068.

Orçan Kaçan, M., Halmatov, M. ve Kartaltepe, O. (2017). Okul öncesi eğitim kurumları bahçelerinin incelenmesi. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 1(1), 60-70.

Özsırkıntı, D., Akay, C. ve Yılmaz Bolat, E. (2014). Okul öncesi öğretmenlerinin okul öncesi eğitim programı hakkındaki görüşleri (Adana ili örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 313-331.

Payne, P. G. (2010). Moral spaces, the struggle for an intergenerational environmental thesis and the social ecology of families: An 'other' form of environmental education. Environmental Education Research, 16(2), 209-231.

Perry, J. P. (2001). Outdoor play: Teaching strategies with young children. NY: Teachers College Press.

Quigley, C., Pongsanon, K. ve Akerson, V. L. (2011). If we teach them, they can learn: Young students views of nature of science during an ınformal science education program. Journal of Science Teacher Education, 22(2), 129–149.

Rivkin, M. (1998). “Happy play in grassy places”: The importance of the outdoor environment in Dewey’s educational ideal. Early Childhood Education Journal, 25(3), 199-202.

Schultz, P. W., Shriver, C., Tabanico, J. J. ve Khazian, A. M. (2004). Implicit connections with nature. Journal of Environmental Psychology, 24(1), 31–42.

Shim, S.-Y., Herwig, J. E. ve Shelley, M. (2001). Preschoolers’ play behaviors with peers in classroom and playground settings. Journal of Research in Childhood Education, 15(2), 149–163.

Staempfli, M. B. (2009). Reintroducing adventure into children's outdoor play environments. Environment and Behavior, 41(2), 268-280.

Sunar, D. ve Fişek, G. O. (2005). Contemporary Turkish families. J. L. Roopnarine ve U. P. Gielen (Ed.), Families in global perspective (s. 169–183) içinde. Boston: Pearson.

Talay, İ., Aslan, F. ve Belkayalı, N. (2010). Okul öncesi eğitim kurumlarında doğa dostu ve çocuk katılımı temelli dış mekân tasarım yaklaşımları bir proje önerisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(1), 317-322.

Tepedağ, D. ve Aktaş Arnas, Y. (2017). Okul öncesi öğretmenlerinin okul bahçesini eğitsel amaçlı kullanımına yönelik görüşlerinin incelenmesi. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 2(2), 50-67.

Tezel Şahin, F. ve Cevher Kalburan, F. N. (2009). Aile eğitim programları ve etkililiği: Dünyada neler uygulanıyor? Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(25), 1-12.

Towell, J. L. (2005). Quality outdoor preschool environments in early care and education centers (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Oklahoma State University, Stillwater, OK.

Tucker, P. (2008). The physical activity levels of preschool-aged children: A systematic review. Early Childhood Research Quarterly, 23(4), 547–558.

Tuğluk, M. N. ve Özkan, B. (2019). MEB 2013 Okul Öncesi Eğitim Programının 21. yüzyıl becerileri açısından analizi. Temel Eğitim Dergisi, 1(4), 29-38.

Tükel, A. (2017). 2013 Okul Öncesi Eğitim Programı ile ilgili öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.

Ulutaş, B. (2017). Doküman analizi. F. N. Seggie ve Y. Bayyurt (Ed.), Nitel araştırma yöntem, teknik, analiz ve yaklaşımları (s. 279-297) içinde. Ankara: Anı Yayıncılık.

Valentine, G. ve McKendrick, J. (1997). Children’s outdoor play: Exploring parental concerns about children’s safety and the changing nature of childhood. Geoforum, 28(2), 219-235.

Waite, S. (2010). Losing our way? The downward path for outdoor learning for children aged 2–11 years. Journal of Adventure Education and Outdoor Learning, 10(2), 111-126.

Wells, N. M. (2000). At home with nature effects of “greenness” on children’s cognitive functioning. Environment and Behavior, 32(6), 775-795.

White, J. (2008). Playing and learning outdoors: making provision for high-quality experiences in the outdoor environment. New York: Routledge.

White, R. (2004). Children’s relationship with nature: Its importance to children’s development and the earth’s future. 27.12.2019 tarihinde http://www.childrennatureandyou.org/Young%20Children's%20Relationship%20with%20Nature-%20White.pdf adresinden erişildi.

Wilson, E. O. (2003). Biophilia. London: Harward University Press.

Wilson, R. (2008). Nature and young children: Encouraging creative play and learning in natural environments. New York: Routledge.

Woolley, H. ve Lowe, A. (2013). Exploring the relationship between design approach and play value of outdoor play spaces. Landscape Research, 38(1), 53-74.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yayınlanmış
2021-03-10
Nasıl Atıf Yapılır
Aşkar, N. (2021). Açık Havada Eğitim: Okul Öncesi Eğitim Programı Materyalleri Bağlamında Bir Değerlendirme. Yaşadıkça Eğitim, 35(1), 132-153. https://doi.org/10.33308/26674874.2021351236
Bölüm
Araştırma Makaleleri