Okul Öncesi Öğretmenlerinin Çocukları Değerlendirmedeki Yeterlilik Düzeyleri ve Kullandıkları Araçlar

Anahtar Kelimeler: Değerlendirme, Değerlendirme Araçları, Okul Öncesi, Öğretmen Yeterlilikleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi öğretmenlerinin çocukların gelişimini değerlendirmede kullandıkları araçları ve öğretmenlerin değerlendirme yeterlilik düzeyini belirlemektir. Bu çalışmada nicel ve nitel verilerin toplandığı karma araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutu, Türkiye'nin farklı bölgelerinde çalışan 518 okul öncesi öğretmenini kapsamaktadır. Nicel verilerin toplanmasında öğretmenlere Çocukların Tanınması ve Değerlendirilmesi Bilgi Testi uygulanmıştır. Araştırmanın nitel boyutuna toplam 10 gönüllü öğretmen katılmıştır. Nitel veriler yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Araştırmanın nicel bulguları, öğretmenlerin bilgi düzeylerinin ve değerlendirmelerinin orta düzeyde yoğunlaştığını göstermektedir. Nitel verilerden elde edilen bulgular üç temada toplanmıştır; 1) Neden değerlendiriyorum? 2) Neyi değerlendiriyorum? 3) Nasıl değerlendiriyor ve belgelendiriyorum? Öğretmenler, çocukların gelişimsel alanlarda ne kadar ilerlediklerini tespit etmek amacıyla, gözlem ve portfolyo yöntemlerini kullanarak ilgili kişilerle paylaşmak için değerlendirme yaptıklarını ifade etmişlerdir.

Makalenin İndirilme Oranı

Henüz bir indirme işlemi yapılmamıştır.

Referanslar

Aktepe, V. (2005). Eğitimde bireyi tanımanın önemi. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 15-24.

Banerjee, R. ve Luckner, J. L. (2013). Assesment practices and training needs of early childhood professionals. Journal of Early Childhood Teacher Education, 34(3), 231-248.

Bloom, B. S. (Ed.). (1979). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals book 1 cognitive domain. Michigan: Longman Green and Co LTD.

Bredekamp, S. (2015). Erken çocukluk eğitiminde etkili uygulamalar [Effective Practices in Early Childhood Education (2nd edition)] (H. Z. İnan ve T. İnan, Çev.). Ankara: Nobel Yayıncılık.

Bredekamp, S. ve Rosegrant, T. (1992). Reaching potentials: Appropriate curriculum and assessment for young children. Volume 1. Washington: National Association for the Education of Young Children.

Brown, J. ve Rolfe, S. A. (2005). Use of child development assessment in early childhood education: Early childhood practitioner and student attitudes toward formal and informal testing. Early Child Development and Care, 175(3), 193-202.

Burgazlı Osanmaz, M. S. B. ve Akman, B. (2018). Okul öncesi öğretmenlerinin eğitim programları içerisinde kullandıkları planlardaki değerlendirme boyutlarının incelemesi. Dinçer, S. (Ed.), Değişen dünyada eğitim (s. 81-94) içinde. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (21. bs.). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed method approaches. London: Sage Publications, Inc.

Creswell, J. W. (2009). Mapping the field of mixed methods research. Journal of Mixed Methods Research, 3(2), 95-108.

Denzin, N. K. ve Lincoln, Y. S. (1998). Strategies of qualitative inquiry. Los Angeles, London, New Delhi, Singapore: SAGE Publications.

Fantuzzo, J., Tighe, E. ve Childs, S. (2000). Family Involvement Questionnaire: A multivariate assessment of family participation in early childhood education. Journal of educational psychology, 92(2), 367-376.

Furat, E., Usta Sayın, H. G. ve Uluman, M. (2012). Problem experienced by preschool teachers while appyling assesment and evalution methods. Procedia Social and Behavioral Sciences, 46, 3936-3941.

Gullo, D. F. (2005). Understanding assessment and evaluation in early childhood education. NY: Teachers College.

Hatch, J. A. (2002). Doing qualitative research in education settings. New York: State University of New York Press.

Hopkins, W. G. (2014). A new view of statistics. 05 Aralık 2015 tarihinde www.https://complementarytraining.net/wp-content/uploads/2013/10/Will-Hopkins-A-New-View-of-Statistics.pdf adresinden erişildi.

Howard, V. F., Williams, B. F. ve Lepper, C. (2010). Very young children with special needs: A foundation for educators, families, and service providers. Upper Saddle River, NJ: Prentice- Pearson.

Işıkoğlu Erdoğan, N. ve Canbeldek, M. (2017). Erken çocukluk eğitiminde ölçme ve değerlendirme. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 1306-1327.

Karaağaçlı, M. (2002). Değerlendirme süreci. Mesleki eğitim ve teknoloji eğitimde özel öğretim yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınları.

Karasar, N. (2011). Bilimsel araştırma yöntemi (11. bs.). Ankara: Nobel Yayınevi.

Kaya, İ. (2018). Examination of preschool teachers' opinion on alternative assessment. Universal Journal of Educational Research, 6(10), 2294-2299.

Kwi-Ok N. ve Jung-In K. (2011). Child assessment in early childhood education and care settings in South Korea. Asian Social Science, 7(6), 66-78.

Lidz, C. S. (2002). Mediated Learning Experience (MLE) as a basis for alternative approach to assesment. School Psychology International, 23(1), 68-84.

McAfee, O. ve Leong, D. J. (2012). Erken çocukluk döneminde gelişim ve öğrenmenin değerlendirilmesi ve desteklenmesi (B. Ekinci, Çev. Ed.). Ankara: Nobel.

McAfee, O., Leong, D. J. ve Bodrova, E. (2004). Basics of assessment: A primer for early childhood educators. Washington, DC: National Association for the Education of Young Children.

Meisels, S. J. ve Atkins-Burnett, S. (2000). The elements of early childhood assessment. J. P. Shonkoff, S. J. Meisels ve E. F. Zigler, (Ed.), Handbook of early childhood intervention (s. 231-257) içinde. Cambridge: Cambridge University Press.

Milli Eğitim Bakanlığı. (2013). Okul öncesi eğitim programı. Ankara: Devlet Kitapları Basım Evi.

Nah, K. ve Kwak, J. (2011). Child assesment in early childhood education and care settings in South Korea. Asian Social Science, 7(6), 66-78.

Önder, A. (Ed.). (2016). Okul öncesi dönemde çocukları değerlendirme ve tanıma teknikleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Pyle, A. ve DeLuca, C. (2017). Assessment in play-based kindergarten classrooms: An empirical study of teacher perspectives and practices. The Journal of Educational Research, 110(5), 457-466.

Riley, K., Miller, G. E. ve Sorenson, C. (2016). Early childhood authentic and performance-based assessment. A. Garro (Ed.), Early childhood assessment in school and clinical child psychology (s. 95-117) içinde. New York: Springer.

Seidman, I. (2006). Interviewing as qualitative research: A guide for researchers in education and the social sciences. New York and London: Teachers College Press.

Shepard, L. A., Kagan, S. L. ve Wurtz, E. (1998). Principles and recommendations for early childhood assessments. Washington, DC.: National Education Goals Panel.

Snow, C. E. ve Van Hemel, S. B. (2008). Early childhood assessment: Why, what, and how. Washington D.C.: The National Academies Press.

Tagay, Ö. (2016). Okul öncesi eğitimde çocuğu tanımanın önemi. Önder, A. (Ed.), Okul öncesi dönemde çocukları değerlendirme ve tanıma teknikleri (s. 2-8) içinde. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Taner, G. (2005). Bireyi tanıma tekniklerinin okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanmasına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Tashakkori, A. ve Creswell, J. W. (2007). The new era of mixed methods. Journal of Mixed Methods Research, 1(1), 3-7.

Turupçu, A. (2014). Observation as an assessment tool in early childhood education: A phenomenological case study of theacher views and practices (Yayımlanmamış doktora tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2000). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.

Yılmaz, H. ve Zembat, R. (2019). Okul öncesi öğretmen adaylarının duygusal zeka düzeyleri ile üniversite yaşamına uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (52), 118-136.

Yılmaz Topuz, G. ve Erbil Kaya, Ö. M. (2016). Okul öncesi eğitim öğretmenlerinin çocukları tanıma ve değerlendirme amaçlı yapılan çalışmalara ilişkin görüşleri. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(1), 27-62.

Yayınlanmış
2021-03-10
Nasıl Atıf Yapılır
Işıkoğlu Erdoğan, N., Aydoğan, S., Efe Kendüzler, S., Dülger, E., Aydın, A., & Dinler, H. (2021). Okul Öncesi Öğretmenlerinin Çocukları Değerlendirmedeki Yeterlilik Düzeyleri ve Kullandıkları Araçlar. Yaşadıkça Eğitim, 35(1), 1-19. https://doi.org/10.33308/26674874.2021351230
Bölüm
Araştırma Makaleleri